Naam voorstelling: Spiritus
Naam gezelschap/artiest: Eva Crutzen, Jerry Bloem
Locatie: Zaantheather, Zaandam
 |
| Poster van de voorstelling |
Datum voorstelling: 28 februari 2017
De voorstelling vond plaats in een theaterzaal waarbij het
podium flat was en de ‘tribune’ schuin omhoog stond.
Het effect van de ruimte gaf een beetje de sfeer van de
voorstelling. Door de schuine tribune kon je alles goed zien wat fijn was.
Het decor was niet heel bijzonder: er stond een elektrische
piano met een pianist erachter in zwarte kleding en een beige colbert, ook
stond er een grammofoon waar ze soms wilden laten denken dat daar muziek uit
kwam, daarnaast kon er op een zwart doek verschillende figuren afgebeeld worden
met behulp van lichtjes die aan en uit konden. Deze verschilde voortdurend en
waren aanvullend voor het verhaal van Eva. Er stond een microfoon waar zij door
praatte en er waren ook twee ‘pratende’ mutsen. Zij zelf droeg een zwarte jurk.
Er was dus relatief weinig decor. De lichten waren ook beperkt, af en toe een
spotlight op Eva. Op t einde was er een soort lichtshow waarin de lichten en de
bandjes, die we op t begint kregen, gingen flikkeren met verschillende kleuren
licht.
Er werd gebruikt gemaakt van muziek, onder andere door een
elektrische pianist. Daarnaast werd er ook muziek afgespeeld wat de pianist
niet kon maken tijdens liedjes zoals drums. Soms deed hij dat wel met behulp
van een soort touchpad. De artiest speelde soms een deuntje op de achtergrond
en soms een echt liedje waar Eva dan ging mee zingen. De muzikant maakt af en
toe ook gebruik van geluidseffecten die hij ook met de touchpad kan regelen.
De voorstelling was erg veelzijdig en er zat niet echt een
bepaald cabaret genre aan vast. Je kan het daardoor het best plaatsen onder
zap-cabaret. Daar wordt snel geschakeld tussen verschillende onderwerpen,
liedjes en vormen cabaret.
 |
| Eva die hier bij de grammofoon staat |
De voorstelling was opgebouwd uit losse onderdelen. In het
begin begon ze over haar jeugd te vertellen, over hoe dat was en wat ze daarin
allemaal had beleefd. Ook pakt ze onderwerpen die niet echt gebeurd zijn. Dat
ze bijvoorbeeld haar “kind” dat in de buik zit via de grammofoon naar Mozart
laat luisteren. Ook speelt ze veel typetjes na. Dit doet ze bijvoorbeeld met 2
sokken die gedurende show een paar keer terugkomen. Deze twee sokken hebben dan
een gesprek/discussie en komen vaak terug met dezelfde zinnen wat voor mij een
grappig effect mee gaf. Ook speelde ze haar types na met behulp van
geluidseffecten. Dat ze bijvoorbeeld een monoloog had met zichzelf, maar voor
het acteerwerk met haar vrienden praatte, terwijl ze tenniste. De pianist moest
dan goed timen met zijn touchpad om ook daadwerkelijk het tennis geluid op het
juiste moment te horen. Dit maakte voor mij de show leuker. Een ander voorbeeld
is dat ze een app had gemaakt voor kleine mensen. Deze app diende ervoor om de
kleine mensen te helpen als zij in nood kwamen door bijvoorbeeld grote mensen.
Ze gebruikte tijdens haar show veel zelfspot en maakte gebruik van voorbeelden
die haar waren overkomen, die bijvoorbeeld irritant waren. Vaak waren de gebeurtenissen
die ze speelde erg uitvergroot gespeeld.
 |
| Eva en Jerry Bloem met het zwarte doek met de lichten |
Ze wilde niet echt een bepaalde boodschap overbrengen,
alleen lag er bij sommige wel een achterliggende gedachte achter. Bijvoorbeeld
met de app voor kleine mensen kun je de boodschap: “samen sta je sterk” Of “laat
je niet kleineren” bedenken. Zo waren er wel nog meer kleinere boodschappen die
je eruit kon halen alleen niet direct werden gezegd. De show was uitsluitend
bedoeld om het publiek te amuseren. Er zat geen duidelijke hoofdboodschap
achter
Het gene wat mij het meest bij bleef was de lichtshow op t
einde, omdat het zeer opvallend was. Door alle felle flitsende kleuren bleef je
kijken en sloeg ik het beter op. Dit kwam ook doordat het op het einde was en
er ook een soort interactie was met het publiek door de polsbandjes die ook
kleuren gaven. Daarnaast is het deel dat zij haar buik tegen de grammofoon legt
ook goed bijgebleven, omdat ik dat een erg grappig stuk vond. Ze praatte hier
over haar geweldige, slimme baby die nog niet eens geboren was. Ze vertelde dat
als een leuk type waarbij ook hier leuke karakteristieke zinnen terugkwamen. In
dit geval was dat: “Ja leuk hé”.
 |
| Ik met mijn broertje in de wachtruimte van het theater |
Toen ik naar de voorstelling ging verwachtte ik in het begin
niet al te veel. Ik kenden Eva totaal niet waardoor ik er ook niet zo’n goed beeld
bij kon plaatsen. Ik had alleen de trailer gezien die me op het eerste ogenblik
niet echt aansprak. De show zelf liet dat helemaal vervagen, omdat ik die wel
leuk vond. Het ging snel over op onderwerpen en ze had een goed genre humor wat
mij aansprak. Ook vond ik dat ze heel goed werkten met geluidseffecten wat het
interessant maakt om naar te kijken. Bijvoorbeeld dat zij dat monoloog heeft
tegen haar vriendin terwijl ze tenniste. Ik vond het knap dat de artiest
precies op het juiste moment de knop wist in te drukken om het geluid te
synchroniseren. Al met al vond ik het een leuke voorstelling met veel nieuwe,
frisse elementen waardoor ik de show leuker vond
Bronnen:
Eigen ervaring
http://evacrutzen.nl/
https://www.theaterkrant.nl/recensie/spiritus/eva-crutzen/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten